Ilona Biedroń
Ekspert ds. renaturyzacji wód powierzchniowych. Twórczyni i kierownik merytoryczny serwisu „Renaturyzacja IMGW”. Pomysłodawczyni i kierownik projektu „RE-NATURA – Platforma transferu wiedzy naukowej służąca podejmowaniu decyzji w zakresie adaptacji do zmian klimatu i łagodzenia kryzysu wodnego”, w ramach którego organizowana jest konferencja RE-NATURA.
Koordynowała liczne projekty realizowane na rzecz administracji wodnej w Polsce, w tym „Opracowanie Krajowego programu renaturyzacji wód powierzchniowych”. Współautorka koncepcji dotyczących renaturyzacji mokradeł i rzek, m.in. w ramach projektu Kampinos WetLIFE oraz projektu funkcjonalnego połączenia rzek Drzewiczki i Wąglanki z przestrzenią publiczną Opoczna.
Prezes Fundacji Zdrowa Rzeka i koordynatorka projektu WaterLANDS w Centrum Ochrony Mokradeł. Laureatka nagrody PotamON – Przyjaciel rzek (2023).
Piotr Dobosz
Ekspert ds. koordynacji projektów w Centrum Koordynacji Projektów Środowiskowych (Lasy Państowe), hydrotechnik i leśnik, siedliskoznawca leśny. Nadzoruje merytorycznie działania nadleśnictw
w ramach projektów: „Kompleksowy projekt adaptacji lasów i leśnictwa do zmian klimatu – mała retencja oraz przeciwdziałanie erozji wodnej na terenach nizinnych – kontynuacja (MRN3)” oraz „Lasy dla mokradeł – ochrona siedlisk hydrogenicznych na obszarach cennych przyrodniczo (GMOK)” na terenie RDLP
w Poznaniu i Olsztynie. Doradza, wspiera merytorycznie realizację działań oraz uczestniczy
w ich rozliczaniu. Na co dzień zajmuje się rozwiązaniami przyjaznymi środowisku, które zwiększają retencję wody, wspierają adaptację lasów do zmian klimatu, chronią siedliska i sprzyjają wzrostowi bioróżnorodności. W pracy łączy wiedzę hydrotechniczną i siedliskową z praktyką terenową.
Dr hab. Jerzy Kozyra
prof. IUNG-PIB w Puławach, kierownik Zakładu Biogospodarki i Agrometeorologii.
Specjalizuje się w agrometeorologii, monitoringu suszy oraz ocenie wpływu zmian klimatu na rolnictwo i gospodarkę wodną. Uczestniczy w rozwoju Systemu Monitoringu Suszy Rolniczej oraz narzędzi wspierających zarządzanie ryzykiem klimatycznym i gospodarowanie wodą w rolnictwie.
Zaangażowany w projekty dotyczące adaptacji rolnictwa do zmian klimatu, precyzyjnego nawadniania upraw oraz wykorzystania danych meteorologicznych w praktyce doradczej. Bierze udział w działaniach związanych z polityką adaptacji do zmian klimatu i wdrażaniem Wspólnej Polityki Rolnej UE.
Monika Kotulak
Biolożka, od ponad 6 lat związana z Frankfurt Zoological Society, gdzie koordynuje dwa programy: w Puszczy Białowieskiej oraz na pograniczu polsko‑słowacko‑ukraińskim w Karpatach.
Dr Małgorzata Owczarska
Antropolożka kultury, etnografka i badaczka społeczna związana z Uniwersytetem Warszawskim. Absolwentka Szkoły Nauk Społecznych IFIS PAN oraz stypendystka Fulbrighta na Uniwersytecie Hawajskim w Mānoa. Prowadziła badania w Polsce, na Litwie i w Polinezji Francuskiej. Współpracowała przy projektach kulturalnych i społecznych z organizacjami pozarządowymi i muzeami w Polsce, Indiach i Belgii. Kierowniczka grantu NCN pt.: „Doświadczenie nadmiaru, braku i zrównoważonej obecności wody. Studium w nurcie błękitnej antropologii”2021-2024. Zajmuje się badaniem relacji ludzi z wodą.
Katarzyna Gurowska
Aleksandra Sieradzka-Stasiak
Instytut Rozwoju Terytorialnego
Planistka przestrzenna z wieloletnim doświadczeniem, której wiedza i umiejętności kształtowały się na styku wielu sektorów. Absolwentka Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Wrocławskiej (kierunek Gospodarka Przestrzenna). Związana zawodowo z Wojewódzkim Biurem Urbanistycznym we Wrocławiu (WBU), następnie z Instytutem Rozwoju Terytorialnego (IRT) – obecnie kierownik Zespołu energii i wody. Współautorka nagradzanych przez Ministra Infrastruktury opracowań planistycznych o charakterze regionalnym, koordynator projektów międzynarodowych, specjalizuje się w planowaniu regionalnym i strategicznym, zwłaszcza w kontekście zrównoważonego gospodarowania wodami, prewencyjnego planowania przestrzennego, adaptacji do zmian klimatu. Współtworzy i koordynuje prace nad Dolnośląską Polityką Wodną.
Marcin Mikulski
Anna Januchta-Szostak
Jest profesorem na Wydz. Architektury Politechniki Poznańskiej, członkinią Rady Uczelni, Senatu i Szkoły Doktorskiej PP. Jest ekspertką w zakresie adaptacji miast do zmiany klimatu. Jako v-ce przew. Kongresu Miasto-Woda-Jakość Życia we Wrocławiu współorganizuje Wodny Okrągły Stół, integrując zagadnienia planowania przestrzennego, urbanistyki i architektury z wymogami gospodarki wodnej, ochrony klimatu i środowiska. Jest członkinią m.in. Państwowej Rady Gospodarki Wodnej, Rady Klimatycznej ONZ Global Compact Network Poland, Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN oraz Komitetu Problemowego ds. Kryzysu Klimatycznego przy Prezydium PAN oraz think tanku Open Eyes Economy.
Edyta Kapowicz
Od 22 lat pracuje w Polskim Towarzystwie Ochrony Ptaków, od 2017 roku na stanowisku dyrektora. Jest autorką i koordynatorką wielu projektów dotyczących ochrony ptaków, ale także cennych siedlisk przyrodniczych, jak torfowiska. Koordynowała duże projekty ze środków unijnych, w tym funduszu LIFE. Jest ornitologiem, ekspertem przyrodniczym i doradcą rolnośrodowiskowym. Zajmuje się również rolnictwem przyjaznym przyrodzie, które wprowadza w życie na gruntach społecznych rezerwatów PTOP.
Ewelina Szałkiewicz
Absolwentka Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu na kierunku inżynierii środowiska i Uniwersytetu im. Adama Mickiweicza na kierunku ochrona środowiska. Obroniła doktorat na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu w zakresie nauk technicznych z tematyki związanej z przepływami środowiskowymi. Z gospodarką wodną związana od początku studiów doktoranckich, w tym w zakresie renaturyzacji rzek, ochrony przeciwpowodziowej i modelowania hydraulicznego.
Iwona Wagner
Profesor Uniwersytetu Łódzkiego w Katedrze UNESCO Ekohydrologii i Ekologii Stosowanej, ekspertka łącząca naukę z działaniem: od badań podstawowych po projektowanie, wdrażanie i testowanie rozwiązań opartych na przyrodzie w skali zlewni i miast, renaturyzacji rzek i rekultywacji zbiorników miejskich. Społeczniczka. Autorka opatentowanych systemów oczyszczania wód opadowych, kierowniczka projektów NCBiR, LIFE i Horyzont Europa. Sekretarz Komitetu PAN ds. Kryzysu Klimatycznego, członkini Rad: EU Water4All i Misji UE ds. Adaptacji do Zmian Klimatu, Fundacji Sendzimira i Fundacji Zdrowa rzeka.
Joanna Depta
Kierownik Pracowni Doskonalenia Produktów Hydrologicznych w Centrum Hydrologicznej Osłony Kraju, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej – PIB. Geograf i geoinformatyk z zamiłowania, wykształcenia i doświadczenia. W IMGW-PIB swoje kompetencje wykorzystuje do realizacji zadań na styku geoinformacji i hydrologii.
Jonė Leščinskaitė
I am an advisor at Lithuania’s Ministry of Environment, working on free‑flowing river restoration. My path began with Zoology studies at the University of Aberdeen, followed by a Master’s in Fish and Wildlife Management in Sweden. I spent several years doing field research on mammal ecology (including Master’s thesis field work in Białowieża) before becoming a freshwater biologist. With experience in both science and practical conservation, I now focus on bringing evidence‑based thinking into environmental policy.
Jonė Leščinskaitė pełni rolę doradczyni w litewskim Ministerstwie Środowiska w zakresie renaturyzacji rzek o swobodnym biegu. Ukończyła studia zoologiczne na Uniwersytecie w Aberdeen, a następnie uzyskała tytuł magistra z gospodarki rybnej i ochrony przyrody w Szwecji (do pracy magisterskiej prowadziła badania terenowe w Białowieży). Przez kilka lat zajmowała się badaniami terenowymi nad populacjami ssaków, zanim skoncentrowała się na biologii ekosystemów słodkowodnych w Västerbotten. Dzięki doświadczeniu zarówno w pracy naukowej oraz w praktycznej ochronie przyrody, obecnie zajmuje się wprowadzaniem myślenia opartego na dowodach do polityki środowiskowej.
Józef Jeleński
Właściciel firmy zajmującej się zarządzaniem projektami oraz doradztwem inwestycyjno budowlanym. Od roku 2004 firma realizowała realizację projektów związanych z kształtowaniem i pielęgnacją rzek. W latach 1977 do 2022 był ekspertem IBDiM, Ministerstwa Komunikacji Libii, oraz przedsiębiorstw budowlanych w Libii i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Absolwent Politechniki Krakowskiej w roku 1969, inżynier budowy dróg i lotnisk w wykonawstwie 1969-1973, asystent w Politechnice Krakowskiej 1973 – 1977 i 1979 – 1986. Z Politechniką ma stały kontakt, w tym organizował polsko amerykańskie seminarium o rewitalizacji rzek z udziałem eksperta z USDA Forest Service (Donald Duff) w roku 1999 i konferencję międzynarodową „Towards the Best Practice od River Restoration and Maintenance” w roku 2016.
Katarzyna Karpa Świderek
Dyrektorka Departamentu Ochrony Przyrody i Edukacji Ekologicznej, Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.
W latach 2024-2025 zarządzała komunikacją niższej izby parlamentu (Dyrektor Biura Obsługi Medialnej Sejmu).
W latach 2018-2022 rzeczniczka prasowa i doradczyni zarządu ds. Mediów Fundacji WWF Polska.
Przez ponad 10 lat prezenterka, dziennikarka i korespondentka giełdowa w TVN CNBC, TVN24 BIŚ i TVN24 specjalizująca się w tematyce ekonomii i ekologii.
Ukończyła dziennikarstwo i marketing polityczny na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i studia podyplomowe z inwestycji kapitałowych na Wyższej Szkole Bankowej w Poznaniu.
Kinga Krauze
Ekspertka ds. usług ekosystemowych, rozwiązań opartych na naturze, ekohydrologii społecznej i zintegrowanego zarządzania wodą. Działa w Globalnej Sieci Długoterminowych Badań Ekologicznych (ILTER). Członkini Rady zarządzającej siecią doskonałości ALTER-Net (Długoterminowa sieć badań nad bioróżnorodnością, ekosystemami i świadomością społeczną). Od 2004 roku realizuje projekty międzynarodowe związane z politykami ochrony bioróżnorodności, usługami ekosystemów słodkowodnych, miejskich i rolniczych, wdrażaniem Ramowej Dyrektywy Wodnej oraz implementacją rozwiązań opartych na naturze. Ukończyła Wydział Ekologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego z doktoratem w dziedzinie ekologii.
Louis Courseau
ekspert w Departamencie Strategii i Odporności Klimatycznej w Ministerstwie Klimatu
i Środowiska. Na co dzień zajmuje się zagadnieniami związanymi z zapewnianiem bezpieczeństwa ekologicznego wód. Skoordynował pracę nad kryteriami do programu Renaturyzacja przekształconych cieków wodnych i obszarów od wód zależnych w ramach działania FENX 02.04.
Dr inż. Łukasz Pieron
Zastępca Dyrektora Departamentu Inwestycji i Renaturyzacji w Państwowym Gospodarstwie Wodnym Wody Polskie.
Odpowiada m.in. za koordynację projektów innowacyjnych, w tym również badawczo-rozwojowych i dotyczących renaturyzacji wód powierzchniowych. Z gospodarką wodną związany od 15 lat – od 2020 r. zatrudniony w Państwowym Gospodarstwie Wodnym Wody Polskie i wcześniej pracował m.in. w Ministerstwie Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej. Od 2025 r. związany także z Wydziałem Nauk Geograficznych na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy.
mgr inż. Maciej Humiczewski
Jest absolwentem Politechniki Szczecińskiej (Budownictwo wodne) i Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie (Melioracje wodne). Zajmował się zarządzaniem zasobami wodnymi i inwestycjami z sektora melioracji i gospodarki wodnej oraz pozyskiwaniem środków zewnętrznych na realizację przedsięwzięć z zakresu ochrony przeciwpowodziowej i ochrony ekosystemów wodnych (m.in. kierownik techniczny w dwóch projektach Life+). Od 2018 r. współtworzy firmę Komes Water Sp. z o.o., zajmującą się doradztwem i projektowaniem w branży hydrotechnicznej, ze szczególnym naciskiem na zarządzanie zlewniowe i renaturyzację ekosystemów wodnych. Członek Państwowej Rady Gospodarki Wodnej. Z-ca Dyrektora IMGW-PIB.
Od lat specjalizuje się w działaniach na rzecz ochrony środowiska wodnego, pracując zarówno po stronie sektora publicznego jak i prywatnego. Działalność zespołów, którymi zarządza kieruje w pierwszej kolejności na ochronę zasobów wodnych i naturalną retencję w podejściu zlewniowym. Autor projektów z zakresu renaturyzacji i poprawy stanu ekologicznego wód, a także setek operatów wodnoprawnych i innych opracowań z zakresu gospodarki wodnej. Prowadził zajęcia dydaktyczne na ZUT w Szczecinie w ramach studiów podyplomowych melioracyjnych, przeprowadził też wiele szkoleń z zakresu zastosowania ustawy prawo wodne w praktyce. Współtwórca grupy Eksperci dla Odry, działającej społecznie, w kierunku ochrony i wsparcia procesów odbudowy lub zabezpieczenia na przyszłość rzeki Odry po katastrofie ekologicznej.
Maciej Zalewski
Profesor Maciej Zalewski jest założycielem Katedry Ekologii Stosowanej na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Łódzkiego oraz Europejskiego Regionalnego Centrum Ekohydrologii Polskiej Akademii Nauk w Łodzi. W latach 2000-2022 był dyrektorem Europejskiego Regionalnego Centrum Ekohydrologii.
Od 1989 jest wiodącym ekspertem UNESCO w dziedzinie ekohydrologii i koordynuje projekty badawcze tej organizacji. W latach 1989-1996 pełnił funkcję przewodniczącego grupy roboczej w ramach programu UNESCO MAB (Man and Biosphere) – „Fish and Land-Inland Water Ecotones”. Był także przewodniczącym grupy roboczej Europejskiej Komisji ds. Rybactwa EIFAC FAO “Physical Habitat Modification and Freshwater Fisheries”. W latach 1996-2006, oraz od 2010 jest przewodniczącym Naukowego Komitetu Doradczego UNESCO programu „Ecohydrology” (International Hydrological Programme, IHP).
Profesor Zalewski jest twórcą nowoczesnej koncepcji ekohydrologii stanowiącej podstawę do obecnie rozwijanej przy ONZ metodologii „Nature Based Solutions”. Jest ceniony jako naukowiec w Polsce i na świecie, od kilkunastu lat prowadzi stałą współpracę z UNESCO. W latach 2001-2004 był członkiem Rady Naukowej Regionalnego Biura UNESCO ds. Nauki w Wenecji. Zasiadał również w Radach Naukowych takich insytucji jak: International Centre for Water Hazard and Risk Management Public Works Research Institute, Tsukuba-shi, Japonia (2006-2010), International Rivers and Heritage Institute Tours, Francja (2000-2011), United Nations Environment Programme Global Environment Monitoring System (GEMS) Water Programme.
Zespół Europesjkiego Regionalnego Centrum Ekohydrologii oraz Katedry Ekologii Stosowanej po kierownictwem profesora Zalewskiego prowadzi liczne projekty badawcze o zasięgu krajowym i międzynarodowym. Wśród nich dwa zostały w roku 2018 nagrodzone przez Komisję Europejską, nagrodą Best LIFE+ in 2018 dla projektu “Ecotones for reducing diffuse pollution” (EKOROB) oraz nagrodą Best of the Best LIFE+ 2018 dla projektu “Ecohydrologic rehabilitation of recreational reservoirs “Arturówek” Łódź as a model approach to rehabilitation of urban reservoirs”.
W 2020 r. profesor Zalewski został nominowany jako ekspert przez Komitet Regionów Komisji Europejskiej dla opracowania opinii na temat efektywności wdrażania i identyfikacji nowych wyzwań dla Ramowej Dyrektywy Wodnej. Zaporponowane przez pana profesora kierunki rozszeżenia RDW w kontekście adaptaji do zmian klimatu zostały zaakceptowane podczas konsultacji i jednogłośnie przyjęte na posiedzeniu Komitetu Regionów.
Od roku 2022, profesor Zalewski jest przewodniczącym Cross-Sectoral Working Group Ekohydrologi and Water Quality, w ramach 9-tej fazy Międzyrządowego Programu Hydrologicznego UNESCO (UNESCO Intergovernmental Hydrological Programme IHP-IX).
W latach 2022-2024, profesor Zalewski pełnił funkcję wice-przewodniczącego Rady Nadzorczej Europejskiego Parnerstwa „Water Security for the Planet (Water4All)” – wielomiliardowego programu Komisji Europejskiej, mającego na celu przyspieszenie transformacji systemowych w dziedzinie badań wody, również w zakresie dystrybucji innowacji oraz łączenia potrzeb użytkowników końcowych z dostawcami rozwiązań.
Magdalena Bobryk
Pełnomocniczka ds. Odporności Klimatycznej Burmistrza Krosna Odrzańskiego.
Działaczka społeczna, założycielka Stowarzyszenia 515 kilometr Odry, szkoleniowiec w Fundacji Zdrowa Rzeka. Laureatka nagrody australijskiej Fundacji Polcul im. Jerzego Bonieckiego za działania na rzecz edukacji ekologicznej oraz budowę koalicji obywatelskiej wokół rzeki. Absolwentka Gis, fotogrametria i teledetekcja w gospodarce narodowej, obronie kraju i ochronie środowiska; Międzywydziałowej Akademii Klimatu oraz Zarządzania Innowacją (Design Management). Pracuje na styku nauki, sztuki, działań społecznych i samorządu, projektując narzędzia komunikacji wokół zmian klimatycznych i kryzysu wodnego (np. pod-prad.edu.pl) w oparciu o metodę design thinking. Koordynatorka ds. projektowania transferu wiedzy konferencji RE-NATURA
Małgorzata Gori
Zastępca Dyrektora Centrum Hydrologicznej Osłony Kraju w Instytucie Meteorologii i Gospodarki Wodnej – PIB. Absolwentka Politechniki Krakowskiej (mgr inż., Inżynieria Środowiska, specjalność hydrologia i gospodarka wodna) oraz studiów podyplomowych z zarządzania ryzykiem powodziowym. Sprawuje nadzór merytoryczny i koordynuje realizację zadań ustawowych Państwowej Służby Hydrologiczno-Meteorologicznej w zakresie hydrologicznej osłony kraju. Współpracuje z organami administracji publicznej, podmiotami objętymi osłoną hydrologiczną oraz służbami zarządzania kryzysowego.
Mariusz Lamentowicz
Pracuje na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Specjalizuje się w ekologii i paleoekologii mokradeł, badając wpływ klimatu i działalności człowieka na torfowiska. Jego projekty dotyczą zaburzeń antropogenicznych, strategii ochrony torfowisk, nawadniania mokradeł oraz zwiększania ich potencjału akumulacji węgla. Prowadzi także działania popularyzujące naukę poprzez media, podcasty, wykłady, wycieczki terenowe i warsztaty.
Paweł Mikuś
Geomorfolog fluwialny specjalizujący się w dynamice rzek górskich oraz procesach kształtujących ich koryta. W pracy badawczej skupia się na roli rumoszu drzewnego w procesach fluwialnych oraz problematyce zanieczyszczenia rzek plastikiem. Prowadząc badania nad renaturyzacją cieków, łączy teoretyczną analizę procesów geomorfologicznych z praktycznymi działaniami na rzecz ich ochrony. Doświadczenie zdobywał, uczestnicząc w licznych projektach naukowych poświęconych badaniu i ochronie rzek górskich. Aktywnie prezentuje wyniki swoich badań w publikacjach oraz na konferencjach krajowych i międzynarodowych, dbając o upowszechnianie wiedzy i wymianę doświadczeń w globalnym środowisku naukowym.
Paweł Pawlaczyk
Ekspert w zakresie ochrony przyrody, w tym ochrony i renaturyzacji rzek. Współtwórca Krajowego Programu Renaturyzacji Wód Powierzchniowych i redaktor podręcznika renaturyzacji. Na swojej drodze zawodowej pracował w stacji badawczej w Białowieży, w Drawieńskim Parku Narodowym, w organizacji pozarządowej – Klubie Przyrodników, sporządzał plany dla obszarów chronionych, opracowywał cele środowiskowe dla wód, wdrażał projekty LIFE w zakresie ochrony mokradeł. Obecnie w Instytucie Ochrony Przyrody uczestniczy w pracach nad wdrożeniem odbudowy zasobów przyrodniczych.
Paweł Przygrodzki
Dyrektor Centrum Hydrologicznej Osłony Kraju w IMGW-PIB, z którym związany jest od 2009 r.
Ekspert w zakresie zagrożenia powodzią i suszą; modelowania hydrologicznego, hydraulicznego, analiz przestrzennych GIS; prognozowania i ostrzegania hydrologicznego.
Konsultant hydrologiczny przy Stałym Reprezentancie Polski w Światowej Organizacji Meteorologicznej (WMO). Były członek Państwowej Rady Gospodarki Wodnej. Wykładowca akademicki na Uniwersytecie Gdańskim. Promotor i recenzent prac dyplomowych. Autor publikacji naukowych i ekspertyz z zakresu hydrologii i gospodarki wodnej. Realizator i kierownik projektów naukowych, rozwojowych i wdrożeniowych.
Prof. dr hab. inż. Piotr Parasiewicz
Jest specjalistą w dziedzinie ekologii rzek, ekohydrauliki, modelowania siedlisk oraz inżynierii restytucji wód płynących. Jego działalność naukowa koncentruje się na ocenie i modelowaniu siedlisk ryb i innych organizmów wodnych, przepływach środowiskowych, hydromorfologii rzek, ochronie ciągłości ekologicznej cieków oraz planowaniu działań renaturyzacyjnych. Jest twórcą metody MesoHABSIM, stosowanej międzynarodowo w badaniach i zarządzaniu ekosystemami rzecznymi.
Karierę naukową rozwijał w Polsce, Austrii, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii i Niemczech. Był związany m.in. z University of Agricultural Sciences w Wiedniu, Cornell University, University of Massachusetts, Mount Holyoke College, EPFL w Lozannie, Technical University of Munich oraz University of Nebraska. Obecnie pełni funkcję profesora badawczego w Pracowni Monitoringu i Modelowania Środowiska Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie oraz kierownika Zakładu Rybactwa Rzecznego w Instytucie Rybactwa Śródlądowego im. Stanisława Sakowicza – PIB. Jest także dyrektorem i głównym naukowcem Rushing Rivers Institute w USA.
Dorobek prof. Parasiewicza obejmuje liczne publikacje naukowe, raporty eksperckie, wdrożenia praktyczne oraz międzynarodowe projekty badawcze dotyczące ochrony i odbudowy ekosystemów rzecznych. Uczestniczył w pracach eksperckich na rzecz instytucji krajowych i międzynarodowych, w tym Komisji Europejskiej, UNESCO, Międzynarodowej
Agencji Energetycznej oraz administracji publicznej w Europie i USA. Jego prace przyczyniły się do rozwoju nowoczesnych metod oceny stanu ekologicznego rzek oraz planowania działań służących ochronie różnorodności biologicznej wód śródlądowych.
Szymon Jusik
Hydrobiolog i hydromorfolog specjalizujący się w ekosystemach wód płynących, adiunkt w Katedrze Ekologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Od 2014 roku współpracuje z Fundacją WWF Polska w zakresie waloryzacji rzek. Autor kilkudziesięciu ekspertyz przyrodniczych dotyczących wód śródlądowych. Współorganizator kilkudziesięciu kursów hydromorfologicznych i makrofitowych, w ramach Letniej Szkoły Ekologii na UP w Poznaniu, podczas których przeszkolono ponad 1100 osób, głównie pracowników: WIOŚ, GIOŚ, IMGW-PIB, PGW-WP, RDOŚ oraz parków narodowych i krajobrazowych.
Tomasz Krepski
Od 30 lat przygotowuje i wdraża programy ochrony obszarów wodno-błotnych prowadzone przez Polskie Towarzystwo Ochrony Ptaków m.in.: remeandryzajcja rzek, piętrzące bystrza na uregulowanych korytach rzek, renaturalizacja torfowisk i mała retencja w lasach.
Tomasz Okruszko
jest absolwentem Politechniki Warszawskiej, w 2016 r. uzyskał tytuł profesora. Od 1986 roku zatrudniony na SGGW, gdzie pełni funkcję prorektora ds. nauki. Od 2006 r. jest profesorem wizytującym na Wydziale Biologii Uniwersytetu w Antwerpii.
Jego zainteresowania koncentrują się wokół zagadnień hydrologii i gospodarki wodnej. Zagadnienia hydrologiczne dotyczą głównie roli czynnika wodnego w ochronie lub restytucji mokradeł, natomiast w gospodarce wodnej bada możliwość wykorzystania modeli hydrologicznych w planowaniu wodno-gospodarczym.
Zasiada w radach naukowych czterech parków narodowych oraz w radach naukowych ITP, IMGiW, IG PAN. Jest wiceprzewodniczącym KNoWiGW PAN.
Wojciech Dzietczyk
Inżynier hydrotechnik, w administracji wodnej od 2016r. Związany z programami ochrony przeciwpowodziowej oraz przede wszystkim renaturyzacji wód, w tym LIFE oraz FEnIKS. Inicjator lokalnych działań prośrodowiskowych na rzecz ochrony ekosystemów wodnych.
Zbigniew Popek
Emerytowany profesor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W latach 1979-2020 pracował w Katedrze Inżynierii Wodnej. Specjalizuje się w zagadnieniach wpływu hydrauliki koryt rzecznych i transportu rumowiska na morfologię rzek i środowisko przyrodnicze, a także aspektami technicznymi, związanymi z utrzymaniem i kształtowaniem koryt rzecznych dla potrzeb gospodarczych, ochrony przed powodzią oraz renaturyzacji rzek zdegradowanych. W dorobku posiada ponad 120 opublikowanych prac, w tym „Podstawy renaturyzacji rzek” (J. Żelazo, Z. Popek), „Inżynieria krajobrazu” (K.Garbulewaki, J.Mosiej, Z.Popek), „Dobre praktyki utrzymania rzek” (P. Prus, Z. Popek, P. Pawlaczyk).
Dr Przemysław Nawrocki
Biolog specjalizujący się w środowiskowych aspektach gospodarowania wodami. W Fundacji WWF Polska pracuje od 1997 r. Członek zespołów i społecznych ciał doradczych związanych z gospodarką wodną i ochroną przyrody, w tym: zespół ekspertów opracowujących „Projekt Narodowej Strategii Gospodarowania Wodami/ Polityki wodnej państwa do roku 2030”, Państwowa Rady Ochrony Przyrody, Państwowa Rada Gospodarki Wodnej, Państwowa Rada Ochrony Środowiska, Zespół ds. Ochrony i Rozwoju Żywych Zasobów Wód przy Ministrze Rolnictwa i Rozwoju Wsi; Regionalna Rada Ochrony Środowiska przy RDOŚ Białystok, Rada Naukowa Biebrzańskiego Parku Narodowego, Rada Naukowa Parku Narodowego „Ujście Warty”.
Dr hab. Mateusz Grygoruk
Dr hab. Mateusz Grygoruk jest profesorem nadzwyczajnym, dyrektorem Centrum Badań Klimatu SGGW w Warszawie, wiceprzewodniczącym Państwowej Rady Gospodarki Wodnej, członkiem Komitetu ds. Kryzysu Klimatycznego przy Prezydium PAN oraz członkiem rad naukowych parków narodowych. Specjalizuje się w hydrologii mokradeł, modelowaniu przepływu wód podziemnych oraz restytucji torfowisk i renaturyzacji rzek. Prowadzi projekty badawcze z zakresu zarządzania środowiskiem oraz oceny skuteczności działań renaturyzacyjnych, w tym w zakresie ilościowej oceny skuteczności działań NBS w zwiększaniu zasobów wodnych oraz ograniczania emisji gazów cieplarnianych. Jest współautorem Krajowego Programu Renaturyzacji Wód Powierzchniowych, Katalogu dobrych praktyk robót hydrotechnicznych i prac utrzymaniowych na rzekach. Brał udział w tworzeniu operatów ochrony zasobów wodnych parków narodowych oraz projektów odtwarzania i ochrony zasobów wodnych obszarów chronionych w Polsce, Norwegii i na Litwie.
Marcin Jarzyński
Marcin Jarzyński to doświadczony menedżer i ekspert w dziedzinie gospodarki wodnej, związany z Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w Gliwicach od 2016 roku. Przez lata zajmował stanowiska związane z gospodarką wodną – od specjalisty ds. inwestycji, przez kierownika działu, inspektora BHP i PPOŻ, aż po zastępcę dyrektora oraz od lutego 2024 r. dyrektora RZGW w Gliwicach.
Jego bogate doświadczenie zawodowe obejmuje również pracę poza strukturami Wód Polskich – jako inżynier budowy w sektorze prywatnym oraz specjalista ds. technicznych w Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad w Opolu. Posiada uprawnienia budowlane bez ograniczeń w branży hydrotechnicznej, dyplom MBA oraz ukończone studia podyplomowe z zakresu BHP na Politechnice Śląskiej. Jest absolwentem Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie ukończył kierunek Inżynieria Środowiska.
W swojej karierze zawodowej zarządzał projektami inwestycyjnymi o łącznej wartości ponad 3 miliardów złotych, współpracując z przedstawicielami sektora publicznego, prywatnego oraz organizacjami pozarządowymi.
